Gegrepen door het idee een zo groot als mogelijke voorstelling te geven van de historie van het rijdend erfgoed van de Politie Rotterdam, wilde ik voor zover als mogelijk, de gaten op bijzonderheid van de voertuigen dichten.
Gebruikelijk was als voertuigen werden vervangen, deze na hun diensttijd af te voeren. Meestal was dat, vanwege de kilometrage, de sloper. Weg is weg en er werd direct overgestapt op het nieuwe.
Probeer dat maar eens recht te trekken vanaf 1922.
Toch deed zich een feit voor, in 2013, bij het zoeken naar de eerste auto van de politie Rotterdam. Ik stuitte ver in België op een liefhebber die reeds 10 jaar bezig was een Renault NN uit 1922 te restaureren.
Deze stond in zijn garage waar hij er aan knutselde. Gedurende die tien jaar, klaagde zijn echtgenote over de sta in de weg Renault. Dit zat zijnde, plaatste hij de Renault op Internet, waar hij mij opviel.
Na contact met hem, bleek dat er meerder biedingen waren. We bezaten toen nog een Historische Collectie die in potentie uitgebreid kon worden. Rekening houdend met de mogelijkheid werd de korpsleiding ingeseind, die antwoordde, ”Leuk dat komt weinig voor”.Ik overtuigde de penningmeester van de Stichting, José, van de belangrijkheid van dit object en na ernstig tegenspartelen, ging zij akkoord, en togen wij met een autoambulance achter de auto naar België.
Aangekomen op het adres in Rijssel, stond hij daar. De Renault NN. Technisch gerestaureerd, De carrosserie zo kaal als Frits Wester. De bekleding waar muizen, kippen en ander knaaggebroed zich tegoed aan hadden gedaan. Je moet ergens doorheen kijken.
De prijs was inmiddels gestegen en we vertelden het doel en het verhaal van de Renault. De eerste auto van de Politie Rotterdam en opstellen binnen de Historie van die politie. Dat werkte en voor de prijs op internet. We betaalden hem, voorschietend, uit eigen beurs, en hij werd van ons.
Ja, van ons. Want bij terugkomst in Rotterdam en de mededeling aan de korpsleiding was het antwoord….. “Leuk, maar wij hebben geen geld”. Poefff.
Goeie raad is duur, maar in de hoop dat het goed zou komen kwam hij in de Historische Collectie.
Het kwam nooit goed.
We bespraken het met Kloppers, van het gelijknamige garagebedrijf dat gespecialiseerd is in alle soorten auto’s, en konden binnen hun bedrijf, met medewerking van hen aanvangen met de verdere restauratie.
Met onze eigen takeldienst werd de Renault minutieus in de garage gebracht.
Avonden demonteren schuren plamuren… uitzoeken. We hadden alleen zwart wit foto’s. Wat voor kleur had het origineel.? Zwart, blauw, hoe blauw? Op de foto’s zagen we een donkere bies. Dus geen zwart alleen de spatschermen en treeplank. Het blauw werd op initiatief gekozen. In de spuitcabine… Het resultaat gaf al gelijk een beter beeld. Kloppers modificeerde de ontsteking en pruttelend liep de motor. Mooi meegenomen. Zal rijden ons doel worden? Misschien later….
Bij een autobekleder aan de Kortekade werden de zittingen, bestaande uit pluizen krein en metalen veren, aangeboden. De bekleder bezag de leeftijd en het stiksel en maakte er prachtige zittingen van.
Jan van Haren maakte het ontbrekende houten frame voor de binnenbekleding en werd in dezelfde stijl bekleed zag er alweer beter uit.
Bij het ophalen door onze takeldienst vroeg een voorbijganger wat het was. “In beslag genomen voor overschrijding maximum snelheid” was het adrem gevonden antwoord van de chauffeur.
Verbaasd ging de vrager heen en de Renault naar Kloppers terug.
Nu de finishing touch. Geregeld bezoeken we manifestatie met de historisch voertuigen en daar ligt een schat aan spullen. Maar nu, de passende. De buitenspiegel was aan het raamframe gemonteerd.. Dat bestond niet meer, Kloppers maakte de bevestiging op draaibank en met handwerk. Een claxon, zo’n toeter met rubberen bal van een speciaal model…gevonden. Richting aanwijzers, brandblusser van een gelijkend type, kentekenplaten. Geschilderd de waarschuwing op een bordje ” Pas op vier remmen” voor de achter opkomers, geproduceerd. De kap, daarvan bestond slechts het frame en het achter ruitje… Veel geld. Een hoes suggereert de aanwezigheid zoals bij het origineel.
Zo kwam hij na maanden in de collectie aan de Boezemsingel. Bestuurder er in geplaatst uniform geschapen originele pet op het hoofd en handschoenen en stopbord, binnen bereik.
Vol trots toonden wij het model van onze eerste politieauto.
Tot in 2019 het noodlot toesloeg. Opheffen van de Historische Collectie van de politie Rotterdam.
Behouden voor de Gemeente Rotterdam met volledige instemming van de Gemeenteraad, mocht niet baten.
Geluk. De rijdende voertuigen waren ondergebracht in de Stichting C 10 en konden niet mee en de Renault was van José en mij..
Redding, het 100 jarig bestaan van de Verkeerspolitie. Daar hoorde de Renault thuis en met de hulp van ons takelbedrijf en collega’s van de motordienst werd hij ter aankondiging van het gebeuren in de kantine aan de Veilingweg geplaatst.
Corona en het overlijden van Arno de Korte verlengden de plaatsing tot na de gedenken van 100 jaar Verkeerspolitie.
Het sloeg aan.. Laat hem hier staan de pui gaat er uit, de Renault er in en klaar is Kees. Ja, Kees wel maar wij niet geld is geld…. Ja??? ja. dat wist men niet.
Dan maar niet……..
Nu staat hij in de hal zodat hij er uit kan als de wegen zich scheiden.
Bram Verhoeff.